Opis Parku

Woliński Park Narodowy położony jest u ujścia Odry. Obejmuje północno-zachodnią część wyspy Wolin, rozlewiska delty Świny, fragment wód Zalewu Szczecińskiego oraz przybrzeżny pas wód Morza Bałtyckiego o szerokości 1 mili morskiej.

Krajobraz parku został ukształtowany w czasie ostatniego bałtyckiego zlodowacenia. Cechą charakterystyczną są wyniosłe wzgórza morenowe opadające bardzo stromymi klifowymi brzegami do morza. Najwyższe wzniesienie klifowe osiąga wysokość 95 m n.p.m. (Gosań). Klify podlegają ciągłej abrazji morskiej; podmywane morskimi falami, poddawane działaniu wiatru i wód spływających po zboczach cofają się w głąb lądu do 1 m rocznie. W północno-wschodniej części parku są wydmy nadmorskie. W parku znajduje się kilka malowniczych jezior: Czajcze, Warnowskie, Domysławskie, Rabiąż, Grodno oraz sztucznego pochodzenia – Jez. Turkusowe, powstałe w zalanym wyrobisku kopalni kredy. Nieodłącznym elementem polodowcowego krajobrazu są głazy narzutowe. Najbardziej znane to: ,,Mieszko I”, ,,Wydrzy Głaz”, ,,Lech, Czech i Rus”.

Park ma charakter leśny. Występują tu bory sosnowe i bukowo-sosnowe. Charakterystyczna jest buczyna pomorska oraz nadmorski bór bażynowy. Szczególnie cenne fragmenty parku zostały objęte ochrona ścisłą. Są to: m.in. trawiasta buczyna pomorska z perłówką jednokwiatową, buczyna http://www.ochrona-przyrody.edu.pl/administrator/index.php?option=com_content§ionid=6&task=edit&cid[]=59#storczykowa rosnąca na bardzo żyznej glebie – naspie przyklifowej. Występują też niewielkie obszary z zespołem roślin wydmowych, solniskowych, muraw i zarośli kserotermicznych oraz rośliny wodne, szuwarowe i torfowiskowe.

Ochrona gatunkowa

Wśród bogatej flory parku (ok.1300 roślin naczyniowych) znajdują się: zimoziół północny, wiciokrzew pomorski, mikołajek nadmorski, honkenia piaskowa, rukwiel nadmorska, długosz królewski, widłak spłaszczony, woskownica europejska, storczyki, pajęcznica liliowata, grzybieńczyk wodny.

Różnorodna i bogata jest również fauna. U wybrzeży Bałtyku pojawiają się foki szare i morświny – bałtyckie wieloryby. Oprócz pospolitych gatunków , jak jelenie sarny, dziki, lisy, kuny można spotkać gronostaja, borsuka, gniewosza plamistego, żmiję zygzakowatą, ropuchę paskówkę. Awifauna parku to ok.230 gatunków. Najcenniejszym jest bielik – symbol parku, największy z naszych orłów. Występuje tu też: kobuz, kania ruda, kania czarna, pszczołojad, błotniak stawowy, gołąb siniak, dziwonia. Niedaleko Międzyzdrojów znajduje się Rezerwat Pokazowy Żubrów.

Turystyka

Dla ruchu turystycznego wyznaczono 3 szlaki turystyczne o łącznej długości 43,5 km, ścieżki i drogi. Bazę turystyczną stanowią Międzyzdroje. Atrakcją jest Zagroda Pokazowa Żubrów oraz Muzeum Przyrodnicze.