Wigierski Park Narodowy - Parki narodowe w Polsce, formy ochrony przyrody

Wigierski Park Narodowy

Email Drukuj
Data utworzenia
1957 r.


Powierzchnia całkowita
14 999,50 ha
- ochrony ścisłej
623,17 ha

- ochrony czynnej
ha
- ochrony krajobrazu
ha
Powierzchnia otuliny
11 284,00 ha

Lokalizacja
- województwo
Podlaskie
- rejon geograficzny
Pojezierze Litewskie
Kliknij na obrazek aby zobaczyć szczegółową mapkę.

Opis Parku

Wigierski Park Narodowy obejmuje jezioro Wigry, szereg mniejszych jezior (45), fragmenty Puszczy Augustowskiej, torfowiska oraz część doliny Czarnej Hańczy. Wśród jezior występuje 11 charakterystycznych małych śródleśnych jezior z dużą ilością substancji organicznej, zwanych sucharami. Przy brzegach tych jezior występuje pływający mszar torfowcowy. Ekosystemy wodne są najcenniejszymi elementami przyrodniczymi parku.

Krajobraz tego parku został ukształtowany przez lodowiec w czasie ostatniego zlodowacenia bałtyckiego ( ok. 10 tyś. lat temu). Północną część parku urozmaicają wzgórza moren czołowych, ozy, kemy, rynny lodowcowe, wytopiskowe misy jezior. Teren południowej części parku jest równinny, pokryty piaskami sandrowymi.

Zbiorowiska leśne w parku to charakterystyczne dla północno-wschodniej Europy mszyste lasy sosnowo-świerkowe. Występują tu też olsy, bory bagienne, a także łęgi grądy. Duży obszar zajmują też torfowiska, zbiorowiska wodne i łąkowe.

Ochrona gatunkowa

We florze parku występują gatunki borealne, subborealne, borealno-górskie i relikty postglacjalne ( np. brzoza niska, zimoziół północny, żurawina drobnolistkowa). Wśród prawie 900 roślin naczyniowych występują takie gatunki, jak: wawrzynek wilczełyko, pełnik europejski, rosiczka okrągłolistna, bagno zwyczajne, konwalia majowa, paprotka zwyczajna, skalnica torfowiskowa, turzyca delikatna, wełnianeczka alpejska, wielosił błękitny, kruszczyk błotny, storczyk krwisty, storczyk plamisty, obuwik pospolity, lipiennik Loesela, listera jajowata, widłak wroniec.

Wśród zwierząt parku najbardziej charakterystyczny jest bóbr europejski – symbol parku. Żyją tu również wydry, piżmaki, łosie, jelenie, lisy, jenoty, borsuki, wilki, dziki. Gnieździ się ok.190 gatunków ptaków, m.in. krzyżodziób świerkowy, droździk, orlik grubodzioby, puszczyk mszarny, kania ruda, kania czarna, bielik, błotniak stawowy, jastrząb, myszołów, orlik krzykliwy, rybołów, puchacz, sowa uszata, bąk, gągoł. W wodach rzek i jezior żyje 25 gatunków ryb, m.in. sielawa, sieja i troć jeziorna. Fauna bezkręgowców to: 13 gatunków pijawek, , 46 gat. mięczaków, ok. 1000 gat. owadów, w tym rzadko występujące: dzikie pszczoły, biegacze, muchówki, sówka - ćma latająca w dzień.

Turystyka

Na terenie parku znajdują się cenne zabytki archeologiczne. Najstarsze, kamienne narzędzia pochodzą z okresu paleolitu. Na szczególną uwagę zasługuje pokamedulski zespół klasztorny nad Wigrami oraz zachowane obiekty budownictwa ludowego i zabytki techniki. Dla turystów park udostępniony jest cały rok. Zimą można uprawiać narciarstwo na szlakach turystycznych i sporty bojerowe, w pozostałych porach roku oprócz turystyki pieszej, rowerowej i konnej można uprawiać turystykę wodną i wędkować.

Siedziba dyrekcji parku:
Krzywe 82, 16-400 Suwałki
tel. (0-87) 563 25 40
fax. (0-87) 563 25 41
www.wigry.win.pl; e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
 
PARKI NARODOWE
INNE FORMY OCHRONY
INFORMACJE
FOTOGALERIA
Serwis obecnie przeglądany jest przez 11 gości 
  © 2008-2009 Meridian - pomoce szkolne, dydaktyczne i edukacyjne.
MAPA STRONY
Poprawny CSS Poprawny XHTML 1.0 Transitional