Jurajski Park Narodowy
Jurajski Park Narodowy ma objąć północną część Wyżyny Częstochowskiej na szlaku Orlich Gniazd w pobliżu Olsztyna. Ochroni on przed dewastacją malownicze skały wapienne - w okresie plioceńskim potoki wyżłobiły w nich głębokie jary i liczne jaskinie. Na zboczach dolin zachowały się tarasy skalne - ślady dawnych rzek.
Sokole Góry to jedno z najciekawszych miejsc przyszłego parku. Tworzy je dziewięć wzgórz, z najwyższą Pustelnicą o wys. 399 m n.p.m. Tutaj znajdują się też cztery jaskinie. W jednej z nich natrafiono na prastare obozowisko z okresu środkowego paleolitu, w którym żyli neandertalscy łowcy. Najbardziej znaną pieczarą jest Jaskinia Olsztyńska z korytarzami długimi na 40 m, niegdyś uważana za najpiękniejszą ze wszystkich jaskiń naciekowych w Polsce. Dziś trudno zrozumieć zachwyt dawnych przyrodników. Jaskinia została bowiem zdewastowana na początku XX w. podczas eksploatacji kalcytu. Mniej zniszczona i nadal malownicza jest zaś Jaskinia Koralowa z nielicznymi naciekami i korytarzami o długości 150 m.
Wśród roślin Jurajskiego Parku Narodowego przyrodnicy odnajdą bogaty świat owadów. Spotykać tu mogą górskie pierwogonki i skoczogonki, ciepłolubne motyle: sówki, miernikowce i kraśniki oraz rzadkie w Polsce pluskwiaki równoskrzydłe: piewiki okazałe i skoczki uszate. Turystów zachwyci malownicza dolina Wiercicy (prawy dopływ Warty) nieopodal wsi Potok Złoty. Właścicielem tych włości był niegdyś generał Wincenty Krasiński, ojciec poety Zygmunta.
Od tego, czy uda się utworzyć nowe obszary chronione, zależy los unikatowej przyrody. Napoleon mawiał, że są tylko dwie rzeczy, które potrafią zjednoczyć ludzi: strach oraz interes. W przypadku parków narodowych działają obydwie - lęk przed zniszczeniem natury i interes w jej ochronie.
