Opis Parku

Białowieski Park Narodowy położony jest w północno-wschodniej części Polski. Zajmuje centralną część Puszczy Białowieskiej. Jest to najstarszy park narodowy w naszym kraju. W roku 1921, na części obecnego obszaru Parku utworzono leśnictwo „Rezerwat”. W 1947 roku nadana zostaje nazwa Białowieski Park Narodowy, która funkcjonuje do dziś.

Białowieski Park Narodowy chroni najlepiej zachowany fragment Puszczy Białowieskiej – ostatni na niżu Europy las naturalny, o charakterze pierwotnym, jaki przed wiekami rozciągał się w strefie lasów liściastych i mieszanych. Stare, pierwotne drzewostany Białowieskiego Parku Narodowego wyróżniają się obfitością martwego drewna w różnych stadiach rozkładu i obecnością gatunków typowych dla lasów naturalnych.

Białowieski Park Narodowy jest uznany przez UNESCO za światowy rezerwat biosfery i jako jedyny polski obiekt przyrodniczy wpisany na listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego. Na terenie Białowieskiego Parku Narodowego mało jest gatunków związanych ze środowiskami przekształconymi przez człowieka a bardzo dużo gatunków charakterystycznych dla lasów naturalnych. Wśród tych prawie wyłącznie obszarów leśnych (92%) dominują wielogatunkowe lasy dębowo-grabowo-lipowe typu grądu. Zabagnione doliny rzek i cieków wodnych zajmują łęgi olszowo-jesionowe. W bezodpływowych obniżeniach terenu rosną bagienne lasy olszowe- olsy. Na uboższych glebach bielicowych występują bory mieszane z udziałem świerka, a na niewielkich obszarach torfowiskowych – bory bagienne.

Ochrona gatunkowa

Świat zwierząt cechuje duże bogactwo gatunków (ich liczbę szacuje się na ponad 10 000). Występuje tu największy ssak lądowy Europy – żubr (symbol parku), jelenie, sarny, dziki, Łosie, rysie, wilki, lisy, jenoty, gronostaje, kuny, łasice, tchórze,, wydry, bobry , koszatki, popielice, ryjówki, rzęsorki. Spośród bogactwa ptaków do rzadszych należą: żuraw, bocian czarny, jarząbek, orlik krzykliwy, sóweczka, muchołówki, orzechówka, dziwonia, 8 gatunków dzięciołów( w tym białogrzbietowy i trójpalczasty). Są tu tez płazy ( 12 gatunków) i gady ( 7 gatunków, m.in. żółw błotny). Wiele gatunków owadów znanych jest tylko z tego parku.

Flora parku to ponad 3500 gatunków roślin. Wśród gatunków chronionych znajduje się 12 gatunków storczyków, lilia złotogłów, orlik pospolity, kosaciec syberyjski, reliktowe gatunki: wierzba borówkolistna, skalnica torfowa i inne. Rzadkie gatunki grzybów to: szmaciak gałęzisty, soplówka koralowa, żagwica okółkowa i listkowata, sromotnik bezwstydny, pniarek różowy. W parku nie ma endemicznych gatunków roślin i zwierząt, gdyż brak jest naturalnej bariery ekologicznej izolującej park od obszarów sąsiednich.

Turystyka

W Białowieskim Parku Narodowym wyznaczone zostały trzy szlaki turystyczne na terenie Obrębu Ochronnego Hwoźna (w północnej części parku), po których można poruszać się pieszo, rowerem, konno, a zimą na nartach. Na obszarze parku zachowały się kurhany z okresu średniowiecza, ślady po mielerzach i drzewa ze śladami barci. Zwiedzanie najstarszej części parku – Obrębu Ochronnego Orłówka (części będącej obszarem ochrony ścisłej) odbywa się wyłącznie pod opieką przewodnika. W Parku znajduje się także nowoczesne Muzeum Przyrodniczo-Leśne oraz Rezerwat Pokazowy Żubrów, w którym można zobaczyć żubry, żubronie (krzyżówkę żubra z krową domową), koniki typu tarpana oraz kilka innych gatunków puszczańskich ssaków.