Ważnym elementem globalnego systemu ochrony przyrody są konwencje i porozumienia międzynarodowe, wszak zwierzęta, rośliny, czy procesy naturalne nie znają granic państwowych. Polska jest stroną, czyli uczestnikiem wielu porozumień, na których podstawie są m.in. powoływane obszary chronione o statusie międzynarodowym.
W chwili obecnej mamy w naszym kraju trzy rodzaje obszarów chronionych prawem krajowym i międzynarodowym.
Obiekty wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO
Konwencja ta podpisana w 1972 roku w Paryżu chroni pomniki przyrody i kultury szczególnie cenne i unikalne w skali światowej. Światowe Dziedzictwo ma przedstawiać różnorodność kulturalną i bogactwo natury wszystkich regionów świata. Obecnie na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO znajduje się 890 miejsc w 148 krajach: 689 obiektów kulturalnych, 176 naturalnych i 25 o charakterze mieszanym kulturalno-przyrodniczym.
Polska posiada 13 obiektów wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa:Rezerwaty Biosfery MAB - Man and Biosphere
Międzynarodowy Program Man and Biosphere - MAB ("Człowiek i Biosfera"), wprowadzony został przez UNESCO w 1971 roku. Celem programu jest tworzenie między ludźmi i biosferą harmonijnych relacji opartych na zasadach zrównoważonego rozwoju. Metodą realizacji tego zamierzenia jest tworzenie międzynarodowej Sieci Rezerwatów Biosfery skupiającej obecnie 553 takich obiektów w 107 krajach świata. Często są one rezerwatami transgranicznymi, czyli położonymi na obszarze dwóch lub trzech państw.
Rezerwaty Biosfery MAB mają na celu ochronę różnorodności biologicznej oraz rejestrowanie zmian ekologicznych w skali całej planety. Służą one także pobudzaniu społecznej świadomości powiązań istniejących pomiędzy różnorodnością ekologiczną i kulturową.
W Polsce mamy 9 takich rezerwatów i planuje się utworzenie kilku następnych:Obszary wodno-błotne RAMSAR
Konwencja Ramsarska, czyli "Konwencja o obszarach wodno-błotnych mających znaczenie międzynarodowe, zwłaszcza jako środowisko życiowe ptactwa wodnego" została zawarta w irańskim mieście Ramsar nad Morzem Kaspijskim w 1971 roku. Celem porozumienia jest ochrona i utrzymanie w niezmienionym stanie obszarów określanych jako "wodno-błotne", czyli różnych typów bagien, błot, torfowisk, zbiorników wodnych naturalnych lub sztucznych, stałych lub okresowych, o wodach stojących lub płynących, słodkich, słonawych lub słonych, wraz z wodami morskimi. Poprzez ochronę obszarów wodno-błotnych, zachowuje się przestrzeń życiową ptactwa wodnego, zapewniając mu warunki żerowania, rozmnażania się, odpoczynku w czasie przelotów. Obecnie konwencją ramsarską objętych jest 1869 miejsc w 159 krajach.
W Polsce jest 13 obszarów chronionych na mocy tej konwencji:
