Parki narodowe i inne formy ochrony przyrody - Parki narodowe w Polsce, formy ochrony przyrody

Parki narodowe i inne formy ochrony przyrody

PARKI NARODOWE
Obszar chroniony ze względu na swoje walory, głównie przyrodnicze. W Polsce obejmuje obszar wyróżniający się szczególnymi wartościami przyrodniczymi, naukowymi, społecznymi, kulturowymi i edukacyjnymi, o powierzchni nie mniejszej niż 1000 ha, na którym ochronie podlega cała przyroda oraz walory krajobrazowe. Park narodowy tworzy się w celu zachowania różnorodności biologicznej, zasobów, tworów i składników przyrody nieożywionej i walorów krajobrazowych, przywrócenia właściwego stanu zasobów i składników przyrody oraz odtworzenia zniekształconych siedlisk przyrodniczych, siedlisk roślin, siedlisk zwierząt lub siedlisk grzybów.
PARKI KRAJOBRAZOWE
Park krajobrazowy obejmuje obszar chroniony ze względu na wartości przyrodnicze, historyczne i kulturowe oraz walory krajobrazowe, w celu zachowania, popularyzacji tych wartości w warunkach zrównoważonego rozwoju. W parku krajobrazowym można kontynuować działalność gospodarczą z pewnymi ograniczeniami, np. nie przewiduje się wznoszenia nowych obiektów budowlanych (z wyjątkiem potrzebnych miejscowej ludności). Park taki ma służyć rekreacji krajoznawczej, to znaczy turystyce niepobytowej, wypoczynkowi, a także edukacji. W Polsce znajduje się 120 parków krajobrazowych o łącznej powierzchni ponad 2,5 mln ha.
REZERWATY PRZYRODY
Obejmuje obszary zachowane w stanie naturalnym lub mało zmienionym - ekosystemy, ostoje i siedliska przyrodnicze, a także siedliska roślin, siedliska zwierząt i siedliska grzybów oraz twory i składniki przyrody nieożywionej, wyróżniające się szczególnymi wartościami przyrodniczymi, naukowymi, kulturowymi lub walorami krajobrazowymi. Cały rezerwat albo jego części mogą podlegać ochronie ścisłej, czynnej lub krajobrazowej. Rezerwat ustanawiany jest na mocy zarządzenia regionalnego dyrektora ochrony środowiska. Likwidacja lub zmniejszenie rezerwatu jest możliwe wyłącznie w przypadku bezpowrotnej utraty jego wartości przyrodniczych.
OCHRONA GATUNKOWA
Ochrona gatunkowa jest w Polsce jedną z form ochrony przyrody. Na celu ma zapewnienie przetrwania i właściwego stanu ochrony dziko występujących roślin, grzybów i zwierząt oraz ich siedlisk, a także zachowanie różnorodności gatunkowej i genetycznej. Ochrona ta dotyczy gatunków rzadko występujących, endemicznych, podatnych na zagrożenia i zagrożonych wyginięciem oraz objętych ochroną na podstawie umów międzynarodowych. Podstawy prawne ochrony gatunkowej ustala ustawa o ochronie przyrody, a szczegółowe jej zasady oraz wykazy gatunków chronionych określa minister właściwy do spraw środowiska.



Ochrona przyrody jest to zespół działań zmierzających do zachowania, użytkowania zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju oraz odnawiania zasobów, tworów i składników przyrody, takich jak:

a) roślin, zwierząt i grzybów objętych ochroną gatunkową;
b) dziko występujących roślin, zwierząt i grzybów;
c) zwierząt prowadzących wędrowny tryb życia;
d) siedlisk przyrodniczych;
e) siedlisk zagrożonych wyginięciem, rzadkich i chronionych gatunków roślin, zwierząt i grzybów;
f) tworów przyrody żywej i nieożywionej oraz kopalnych szczątków roślin i zwierząt;
g) krajobrazu;
h) zieleni w miastach i wsiach;
i) zadrzewień.
 
  © 2008-2009 Meridian - pomoce szkolne, dydaktyczne i edukacyjne.
MAPA STRONY
Poprawny CSS Poprawny XHTML 1.0 Transitional